www.mauzoleumkopice.pl | Kopice 27a, 49-200 Grodków | Adres korespondencyjny: Mauzoleum Kopice 40-001 Katowice, skrytka pocztowa 1425|kontakt@mauzoleumkopice.pl
You are here:--Nasze Dziedzictwo Narodowe – Ród Schaffgotsch

Nasze Dziedzictwo Narodowe – Ród Schaffgotsch

Dzieje rodu Schaffgotschów są nierozerwalnie związane ze Śląskiem i sąsiadującymi z nim ziemiami polskimi, czeskimi oraz pruskimi Od władców sąsiadujących państw uzyskiwali nadania i najwyższe odznaczenia np: Order Złotego Runa od cesarza austriackiego, Order Orła Czarnego od króla Prus. Byli kawalerami prestiżowych zakonów : Maltańskiego i Bożogrobców. Należeli bezsprzecznie do śmietanki arystokracji zachodniej Europy. Mieli znaczące zasługi na polu gospodarki i przemysłu, a ich wyrosła po mariażu Hansa Ulryka z Joanną, górnośląska fortuna zaliczana była do jednej z największych na Śląsku i w całej zachodniej Europie. Odgrywali też niebagatelną rolę na polu kultury. Gromadzona przez stulecia cieplicka biblioteka posiadała kilkadziesiąt tysięcy ksiąg, dzieł twórców ludzkiej myśli, pośród których wiele to wspaniałe i wybitne arcydzieła. Niestety księgozbiór ten w wyniku działań wojennych uległ rozproszeniu, podobnie zresztą jak i uznana i ceniona kolekcja malarstwa zgromadzona w Kopicach.

Po odrzuceniu kandydatury hrabiego M. z Wielkopolski jako pretendent do ręki Joanny Gryczik von Schomberg Godulla został wybrany jeden z członków hrabiowskiego rodu Schaffgotsch. Syn Emanuela Gotarda, z bocznej linii Schaffgotschów i hrabiny von Hohental z linii Dőlkenau. urodził się 16 grudnia 1831r. na chrzcie otrzymał rodzinne imiona Hans Ulryk(Ulrih). Poprzednio imiona te nosiło kilku wielkich przedstawicieli rodu. Pierwszego Ulryka Schaffgotscha znajdujemy już w XVI w. Na przełomie XVI i XVII wieku żyje Hans Ulryk syn wolnego pana stanowego (barona) Krzysztofa.

Po studiach w Tybindze, Altdorf i Lipsku, oraz odbytej, bardzo częstej w owym czasie podróży kawalerskiej, po zachodniej Europie powrócił na Śląsk, gdzie w 1614 r. przejął ojcowskie dobra i majątki ze żmigrodzkim państwem stanowym na czele. Rok później jako przedstawiciel stanów śląskich posłował do Pragi na dwór królewski. Jego żoną została Barbara Agnieszka, córka Joachima Fryderyka, piastowskiego księcia legnicko-brzeskiego. Jako książęcy zięć zyskał znacznie wyższą pozycję jak zajmowana dotychczas.. Poprzez to piastowskie małżeństwo Schaffgotschowie weszli w związki powinowactwa z wieloma dynastiami europejskimi, m.in.: Anhaltami, Hohenzollernami, Wettynami. W 1619 r. uczestniczył w koronacji palatyna reńskiego Fryderyka V na króla Czech. Wkrótce jednak zostaje stronnikiem cesarza Ferdynanda II Habsburga i służy pod dowództwem Wallensteina. W 1627 r. otrzymuje od cesarza tytuł „Semperfrei” (można to tłumaczyć jako „zawsze wolny”). Jaśnie oświecony. Niestety związki i koneksje nie uchroniły go od kłopotów. Jako stronnik i podwładny Wallensteina naraził się cesarzowi. Po upadku swego dowódcy został aresztowany w 1634 r. i rok później z rozkazu cesarskiego stracony w Ratyzbonie. Majątki skonfiskowano, a żmigrodzkie państwo stanowe dostało się ręce rodziny Hatzfeldt. Dobra rodziny – poza żmigrodzkim państwem stanowym – odzyskał syn Hansa Ulryka, Krzysztof Leopold, który Po śmierci ojca został przekazany na wychowanie jezuitom do Ołomuńca.

Ojcem Hansa Ulryka przyszłego męża Joanny Gryczik a pana na Kopicach był Emanuel Gotard trzeci syn ordynata cieplickiego, właściciel Godziszowej koło Trzebnicy i Strzałkowej koło Oławy. Chojnik i Cieplice oraz pozostałe dobra rodzinne w okolicach Jeleniej Góry od roku 1738 pozostawały ordynacją i jako takie nie mogły być dzielone ani obciążone długami, tak więc Hans Ulryk zajmował w kolejce do uzyskania ordynacji bardzo odległe miejsce . Posiadał tytuł hrabiego i pełnił tytularne urzędy podkomorzego i referendarza. W służbie wojskowej miał stopień porucznika regimentu huzarów, był kawalerem Krzyża Maltańskiego.

Podobno młody utytułowany porucznik, poznał Joannę w jednym z wrocławskich teatrów. Tak mówią prasowe rubryki towarzyskie. Dzisiaj możemy być pewni że faktycznie we Wrocławiu bo tam mieszkała po ukończeniu edukacji u wrocławskich urszulanek, otoczona troską i opieką Maksymiliana Scheffera i jego żony Emmy Heleny, ustanowionych testamentem Karola Godulli jako opiekunowie. W teatrze gdzie młoda panna bywała codziennie, to też bardzo możliwe bowiem w 2 połowie XIX w. widownie i kuluary teatrów pełniły rolę bardzo zbliżoną do salonów, były miejscem spotkań o charakterze towarzyskim.

Autor:  Barbara Gołąb

#kopice

#schaffgotsch

By | 2017-12-05T08:44:34+00:00 Sierpień 18th, 2017|Categories: Bez kategorii|Tags: , , , , , , , , , , , |0 Comments