Opiekunowie młodziutkiej spadkobierczyni Karola Godulli postanowili znaleźć odpowiedniego dla niej męża. Kandydat musiał spełniać określone warunki, przede wszystkim musiał sam posiadać i w przyszłości zapewnić żonie i dzieciom odpowiednią pozycję społeczną i towarzyską, ale głównie tą drugą. Przypomnijmy, że Joanna Gryczik została już nobilitowana, otrzymała herb oraz nowe, poprzedzone dodatkiem von Schomberg czyli z Szombierek, gdzie Godula a później Joanna posiadali piękny i nowoczesny pałac Ale…. To jeszcze nie zapewniało dziewczynie szacunku i odpowiedniego traktowania w sferze arystokracji przemysłowej i rodowej, do której to sfery predysponował ją posiadany majątek. Herb i szlachectwo Joasi w XIX wiecznej wiktoriańskiej społeczności, jakby powiedziano wówczas „pachniał zbyt świeżą farbą”. Ewentualnych kandydatów do małżeństwa było wielu. W końcu panna była nie tylko majętna ale też piękna a przynajmniej bardzo ładna i mądra. Bardzo poważnie traktowana była kandydatura arystokraty pochodzącego z Wielkopolski, do mariażu jednak nie doszło. Ostatecznie wybrano pochodzącego z Cieplic hrabiego Hansa Ulryka Schaffgotscha. Był on przedstawiciele, jednego z najznakomitszych i najstarszych rodów śląskich.

Schaffgotschowie pochodzili z Frankonii i przybyli na Śląsk w XII w.. Zgodnie z tradycją ich protoplasta znajdował się w orszaku towarzyszącym do nowej ojczyzny poślubionej księciu śląskiemu Henrykowi Brodatemu Jadwidze von Andechs. Księżna Jadwiga, fundatorka klasztoru w Trzebnicy, ale przede wszystkim opiekunka ubogich, późniejsza Święta Jadwigo Śląska wniosła olbrzymi wkład w rozwój kulturalny Śląska. Przez kolejne pokolenia – aż do czasów nam współczesnych – Schaffgotschowie otaczali św. Jadwigę Śląską szczególnym nabożeństwem i uważali za swoja patronkę; Jej postać znajdziemy na elewacji frontowej pałacu w Kopicach – rodowej siedzibie górnośląskiej linii rodziny, której początek dali Hans Ulryk i Joanna Gryczik von Schomberg Godula.

Dzielnica śląska w czasach panowania , mających ambicje zjednoczenia pod swoją władzą wszystkich dzielnic podzielonego państwa polskiego, Henryków Brodatego i Pobożnego (męża i syna św. Jadwigi) przeżywa okres wyjątkowego rozwoju gospodarczego i wzrostu znaczenia politycznego przerwany dopiero przez najazd tatarski i śmierć Księcia Henryka Pobożnego w bitwie pod Legnicą 4 kwietnia 1241 r. Rycerz Schaff (postać legendarna) i jego potomkowie rycerze Gotsche (poświadczeni źródłowo) stoją wiernie i konsekwentnie u boku Piastów Śląskich zapisując piękne karty historii Dolnego Śląska oraz rodu. Wśród dużej i bogatej galerii przodków Hansa Ulryka Schaffgotscha znajdziemy Piastównę, księżniczkę legnicko-brzeską Barbarę Agnieszkę, wielu dostojników państwowych i kościelnych.

Inne opowiadania znajdziesz tu.

Autor: Barbara Gołąb