Dzisiaj przypada 240. rocznica urodzin niezwykłego człowieka, śląskiego geniusza przedsiębiorczości, przemysłowego magnata, króla cynku, innowatora i wybitnie utalentowanego wizjonera. Karol Godula (Karl Godulla, Carolus Godulla), bo o nim mowa, urodził się 8 listopada 1781 r. w Makoszowach (obecnie dzielnica Zabrza), w wieku młodzieńczym odebrał bardzo staranne wykształcenie, a kiedy rozpoczął pracę u hrabiego Ballestrema, bardzo szybko zyskał uznanie i awansował na zarządcę jego majątku. Inteligencja i przedsiębiorczość Karola Goduli pozwoliły mu w krótkim czasie na objęcie posady głównego ekonoma hrabiowskich dóbr. Punktem wyjścia dla jego fortuny były udziały w hucie cynku „Karlhütte”, które otrzymał od swojego pracodawcy. Pod zarządem Karola Goduli huta ta stała się największym i najnowocześniejszym zakładem tego typu w Europie, a ówcześni uznali ją za ósmy cud świata. To był moment, w którym Karol Godula rozpoczął pracę na własny rachunek. Budował i kupował kopalnie, kupował ziemskie dobra (Bobrek, Bujaków, Orzegów, Szombierki), lokował kapitał w hipotekach i listach zastawnych, udzielał pożyczek i dzięki posiadanym talentom oraz zmysłowi zarządzania pomnażał majątek nawet w czasie kryzysu, który huty cynku przeżywały w latach 20. XX w.

Był przemysłowcem, który wyprzedzał czas, wizjonerem, który potrafił wiązać ze sobą różne gałęzie przemysłu i niezwykle pracowitym człowiekiem, który każdego dnia pomnażał swój majątek. Był pierwszym przedsiębiorcą, który zbudował domy mieszkalne i wprowadził bezpłatną opiekę lekarską dla swoich pracowników. W czasie epidemii tyfusu (1847 r.) pożyczał pracownikom zboże i pieniądze, a swoim testamencie każdemu z nich zapisał 50 000 talarów.

Karol Godula zmarł z powodu choroby nerek 6 lipca 1848 r. we Wrocławiu. W dniu śmierci jego majątek został oszacowany na 2 miliony talarów. Został pochowany na wrocławskim cmentarzu św. Wojciecha. Dnia 2 września 1909 r. jego prochy zostały przewiezione i złożone w podziemiach kościoła p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Szombierkach, który został wybudowany przez jego spadkobierczynię – Joannę Gryczik von Schomberg-Godulla, późniejszą hrabinę Schaffgotsch.

 

Ewelina Czerwińska